Historia krzyża jako symbolu religijnego, symbolu wiary i zwycięstwa zaczęła się od tragedii na Golgocie. Krzyże cmentarne wywodzą się od krzyży wyrytych przez pierwszych chrześcijan. Najczęściej stawiano krzyże na skrzyżowaniu dróg, u wejścia do wsi lub miast, jako wyraz kultu religijnego, jak i o treści patriotycznej.
Jednym z nich to krzyż zlokalizowany naprzeciw obecnego osiedla Kombatantów i na terenie przyszłego kościoła pw. Chrystusa Króla. W miejscu przecięcia się ramion krzyża występował na żeliwnej, okrągłej tabliczce napis o następującej treści: „1847- 1905 Wiśniewskiemu i Kapuścińskiemu Narodowej sprawy męczennikom Młodzież Polska”. Wymienione osoby zostały powieszone we Lwowie w 1847 roku. Wywołało to duży rozgłos w Jarosławiu. W celu upamiętnienia tych wydarzeń w 1905 roku został wniesiony krzyż przez jarosławską młodzież. Drzewo na krzyż ofiarował Józef Małkowski, dyrektor lasów Czartoryskich, a pomocy technicznej przy budowie udzielili bracia Józef i August Meinhartowie. W tym miejscu odbywały się manifestacje patriotyczne, a kobiety na znak żałoby narodowej ubierały się przez pewien czas w białe stroje z przewieszonym na nich czarnym krzyżem. Przy krzyżu śpiewano pieśni narodowe, po czym młodzież przechodziła w uroczystym pochodzie ze śpiewem przez miasto do kościoła farnego. Krzyż stał na miejscu obecnego, przy głównej drodze i ogrodzeniu na terenie kościoła pw. Chrystusa Króla. Ze zdjęcia wynika, że nie było jeszcze pierwszej drewnianej kaplicy, mogły to być lata 70 ubiegłego stulecia. Na skrzyżowaniu ramion krzyża widoczna jest oryginalna, żeliwna tabliczka.
Jarosławskie Stowarzyszenie „Ocalić Przeszłość dla Przyszłości”
